De eerlijke AI startup-achtbaan

Donderdagavond, half elf. Kinderen op bed. Huis stil. Laptop open op de bank.

Ik zat de vacatureteksten nog een keer te herlezen voordat ze online gingen. Drie vacatures. In dezelfde week dat ik de Q1-cijfers bekeek en voor het eerst rood zag.

Dit is het verhaal dat ik toch met enige twijfel op LinkedIn deel, maar de charme van building in public is natuurlijk dat je ook de andere kant van de medaille laat zien. Dus vandaag over kosten die stijgen, omzet die achterblijft, die ook weer keihard stijgt, mensen die komen en gaan, en toch weer gas geven. Het echte verhaal van een startup bouwen.

De cijfers liegen nooit

Laat ik eerlijk zijn: Q1 was niet het kwartaal dat ik had gehoopt.

De kosten zijn bijna verdubbeld ten opzichte van vorig jaar. Logisch, want we zijn gegroeid van vier naar tien mensen. Meer developers, een project manager, meer structuur. Dat kost geld. Maar de omzet groeide niet mee in hetzelfde tempo. Sales cycles in AI zijn lang. Bedrijven willen wel, maar de besluitvorming duurt maanden. En ondertussen draait de loonstrook gewoon door.

Voor het eerst in twee jaar keek ik naar de cijfers en dacht: dit is niet genoeg.

Niet: "We hebben verlies gedraaid, het gaat slecht."

Wel: "We hebben geïnvesteerd in groei en de opbrengst komt met vertraging."

Dat klinkt rationeel als je het opschrijft. Maar als je 's avonds op de bank naar je banksaldo kijkt, terwijl het huis stil is en de kinderen slapen, voelt het anders. Dan kruipt die twijfel erin. Heb ik te snel geschaald? Had ik voorzichtiger moeten zijn? Zijn die tien mensen een teken van succes of van overmoed?

Ik denk dat elke ondernemer die momenten kent. Het verschil is dat niemand erover praat. Op LinkedIn zie je de successen. De nieuwe klanten. De milestones. Maar niet de avonden waarop je twijfelt.

Tien mensen. En de realiteit van een startup.

We zijn nu met tien. Dat klinkt als een mijlpaal, en dat is het ook. Drie jaar geleden zat ik alleen achter mijn laptop. Nu hebben we een kantoor, een team van developers, een project manager, en meer projecten dan we ooit hadden.

Maar hier is iets wat weinig founders zoals ik hardop zeggen: je kunt niet iedereen vasthouden. Niet omdat je het niet wilt. Maar omdat een startup constant verandert. Wat iemand nodig heeft en wat het bedrijf nodig heeft, dat loopt niet altijd synchroon.

Sommige mensen passen perfect bij de fase waarin je zit. En minder bij de volgende fase. Dat is niet falen. Dat is ondernemen. Een startup is geen corporatie waar je dertig jaar blijft. Het is een organisme dat constant beweegt, en niet iedereen beweegt mee in dezelfde richting.

Dat accepteren was een van de moeilijkste lessen van het afgelopen jaar. Ik ben iemand die loyaliteit belangrijk vindt. Die wil dat iedereen het naar zijn zin heeft. Die het persoonlijk voelt als iemand vertrekt. Maar ik heb geleerd dat verloop bij een startup geen teken van zwakte is. Het hoort erbij.

Waar ik wel trots op ben: de kern van het team blijft. De mensen die er al meer dan een jaar zitten, die blijven. Ze groeien mee. Ze denken mee. Ze voelen eigenaarschap. Ze zijn niet alleen medewerkers. Ze zijn medevormers van waar we naartoe gaan.

Dat is niet vanzelfsprekend. En het is misschien wel het meest waardevolle dat we als startup hebben gebouwd: een team dat niet alleen komt voor het werk, maar voor de missie. Mensen die 's avonds uit zichzelf nog even een oplossing uitzoeken. Het laatste AI nieuws lezen. Niet omdat het moet. Maar omdat ze het willen.

De markt verschuift. En wij voelen het.

Iets wat me opvalt de laatste maanden: het gesprek is veranderd.

Een jaar geleden was de meest gestelde vraag: "Moeten wij iets met AI?" Bedrijven waren nieuwsgierig maar voorzichtig. Ze wilden een presentatie, een workshop, een proof of concept. Alles vrijblijvend.

Nu is de vraag anders: "Hoe snel kunnen jullie beginnen?"

Dat is een fundamenteel verschil. Bedrijven die zes maanden geleden nog twijfelden, bellen nu met urgentie. Ze zien hun concurrenten bewegen. Ze lezen de headlines. Ze merken dat AI niet meer iets is van de toekomst, maar van nu.

Bij NinA AI merken we die verschuiving dagelijks. De pipeline is voller dan ooit. Nieuwe klanten stromen binnen. Drie, vier keer per week hoor ik hetzelfde: "We hadden eerder moeten beginnen."

En dat is precies de reden waarom Q1 een investering was en geen verlies. De deals die we nu sluiten, de klanten die nu binnenkomen, dat is het resultaat van het fundament dat we de afgelopen maanden hebben gelegd. Je kunt niet leveren als je geen team hebt. En een team opbouwen kost geld voordat het geld oplevert.

Gas geven als het spannend wordt

Acht dagen na de start van Q2 hebben we de kosten van het hele kwartaal al terugverdiend.

Acht dagen.

Na een kwartaal waarin ik me voor het eerst serieus zorgen maakte over de cashflow, was dat het moment waarop ik dacht: oké. We zitten goed. De strategie klopt.

En dus doen we iets wat ik in ons moeilijke kwartaal niet durfde, maar wel had moeten doen: we zetten drie nieuwe vacatures online.

Niet ondanks Q1. Maar juist vanwege wat we in Q2 zien aankomen. De vraag naar AI-implementatie explodeert. Bedrijven willen geen presentaties meer, ze willen resultaat. Ze willen agents die werk overnemen. Automations die processen versnellen. En daarvoor heb je mensen nodig die kunnen bouwen.

We remmen dus zeker niet meer af na een moeilijk kwartaal. Dat is de veilige keuze. Maar als je pipeline vol zit en de markt schreeuwt om wat je bouwt, dan is afremmen de grootste fout die je kunt maken.

Wat ik heb geleerd van de achtbaan

De weg van solo-founder naar een team van tien is niet de rechte lijn omhoog die je op LinkedIn zou verwachten. Het is een achtbaan. Kwartalen waarin alles klopt en de energie door het dak gaat. En kwartalen waarin je 's avonds op de bank zit en je afvraagt of je de juiste keuzes hebt gemaakt.

Vijf dingen die ik heb geleerd in twee jaar:

Een: groei is niet lineair. Je team groeit. Je kosten groeien. Je omzet groeit. Maar nooit in hetzelfde tempo. De kosten komen altijd eerst. De omzet volgt. En daar tussenin zit een periode die oncomfortabel is. Dat is normaal.

Twee: de mensen die blijven zijn belangrijker dan de mensen die gaan. Investeer in je kern. Geef ze ruimte, vertrouwen, eigenaarschap. De rest regelt zich.

Drie: je kunt niet bouwen voor morgen met het team van gisteren. Dat klinkt hard, maar het is de realiteit. Soms groeien mensen mee, soms niet. Beide zijn oké.

Vier: durf gas te geven als het spannend wordt. Angst is een slechte raadgever bij strategische beslissingen. Kijk naar de data, niet naar het gevoel in je maag.

Vijf: praat erover. Met je team, met andere founders, met je partner. De eenzaamheid van ondernemerschap is echt. Maar het hoeft niet.

We zoeken je

We zoeken drie mensen. Geen theoretici. Mensen die willen bouwen. Die energie krijgen van het uitzoeken van iets wat nog niemand eerder heeft gedaan. Die niet bang zijn voor een codebase die nog niet af is of een klant die nog niet precies weet wat hij wil.

We zoeken naar zowel talent als ervaring. We moeten schalen met een mooie combinatie van talent en ervaring. Als dat klinkt als jij, kijk op nina-ai.nl/vacatures.

Iemand vroeg me laatst: "Is ondernemen wat je ervan had verwacht?"

Mijn antwoord: nee. Het is moeilijker. Het is eenzamer. Het is onzekerder. Het is ook mooier dan ik had gedacht.

Het moment dat je team iets bouwt waar een klant enthousiast van wordt. Het moment dat je ziet dat mensen groeien in hun rol. Het moment dat je na een zwaar kwartaal weer gas kunt geven omdat de markt je gelijk geeft.

Dat maakt alles goed.

We zijn met tien. We groeien. En we stoppen niet.

Tot de volgende,

Olaf Lemmens

Founder NinA AI Agency

P.S. Wil je sparren over hoe je je AI-team of -strategie kunt opbouwen? Plan een kennismaking. Of kijk op www.nina-ai.nl